hala je ka tutesh

Kur të kam njoft mas pari herë je dok krejt tjetër

Edhe tash dokesh njëjtë

Ke kallxu guxim kur mke puth me ma mshel gojën

Një mijë herë ma shumë je kan tuc kur ke luftu mos me e njoft vetën

Por je kallxu i guximshëm kur ja ke nis  me zhduk tucin brenda teje

Ose shtirjen tonde se je tuc

E fill e ke mar malin

E kjo më ka bo mu tut se nuk ke pas shpatë me veti

Drunjtë e shtazët që gjithmonë i ke pa por nuk je përballë, nuk ke dit qysh me i luftu

Nuk kam dasht me të ndihmu me qëllim për me të lanë me u gjend në malin tond

Por je tut

E ke hi në malin që unë e kam shkel ma herët

Por nashtë se e ke kuptu vogëlsinë tande përballë xhunglës teme

Tash po e don një xhungel për veti

T’kuptoj shumë, madje mke bind që nuk je tuc

E di që ma nuk don me ma mshel gojen sikur atë herë me atë puthje

Po don tjerët me ta mshel gojen

Udhëtim të mbarë

Por përpara se të më tregosh që mundesh me mbijetu në xhunglen tande

Tregoja vetës se çfarë lloj xhungle kishe dasht me jetu

A je qaq trim?